Home BTSG Bibliotheek Trainingen BTSG academie EVV GVP ThemaBulletin  
Sinds 1983 actief in de zorg voor ouderen Bijgewerkt op: vrijdag 17 februari 2017     Cookiebeleid

KvK 67669298

 
Logeerhuis
   
Gerelateerde onderwerpen
- mantelzorg                         
   



Het logeerhuis. De mantelzorger centraal

Tijdelijke Opvang Plaatsen (TOP) in verzorgingshuizen kan de mantelzorg tijdelijk worden ontlast. Het logeerhuis biedt een aanvullende mogelijkheid. Tot nu toe zijn ondermeer projecten opgezet in 's-Hertogenbosch, Eindhoven, Oosterhout, Loosdrecht, Den Haag en Rotterdam. Wat is een logeerhuis? Voor wie is het bedoeld? En waar moet ik als organisatie rekening mee houden als ik het wil opzetten? Deze en nog andere vragen komen aan bod in dit artikel.

De logees
Het eerste logeerhuis richtte zich op het ontlasten van mantelzorg van ouderen met een dementiesyndroom. Logeerhuizen richten zich nu op een bredere groep klanten zoals, zelfstandig wonende ouderen die door ziekte, gebrek of handicap veel ondersteuning van de mantelzorg nodig hebben. In situaties dat de mantelzorg overbelast dreigt te raken, of tijdelijk uitvalt, kan hulp worden geboden. Ook kunnen er ouderen terecht die vroegtijdig uit het ziekenhuis worden ontslagen en nog niet in voldoende mate zelfredzaam zijn om in de thuissituatie te functioneren en het staat open voor terminale patiŰnten. De meeste logees functioneren op het niveau van verzorgingshuisbewoners. Het bezettingspercentage ligt vaak boven de 85%.

Waar en hoe?
De bestaande logeerhuizen zijn niet gehuisvest in een zorginstelling maar in een aanpalende woonvoorziening of speciaal daarvoor opgezette accommodatie.
Het zorgaanbod is te vergelijken met dat van de tijdelijke opvang in een verzorgingshuis. De opzet is meestal kleinschalig (tussen de vijf en tien plaatsen). De opnameduur bedraagt maximaal drie weken, onder bepaalde voorwaarden te verlengen met nogmaals drie weken.
De deelnemers krijgen steun, zorg en begeleiding vanuit een verzorgingshuis, de thuiszorg, het ziekenhuis en/of een verpleeghuis. Meestal wordt dit in een samenwerkingsverband aangeboden.

Laagdrempelig
Het logeerhuis speelt een actieve rol bij het organiseren van de zorg thuis zodat een deelnemer weer verantwoord naar de eigen thuissituatie kan terugkeren. Met de mantelzorg is intensief contact en worden er gesprekken gevoerd over de verdere opvang van de deelnemer. De mogelijkheden en eventuele knelpunten van de mantelzorg worden besproken.
Het logeerhuis adviseert soms ook over de toekomstige woonmogelijkheden: ‘Kan iemand nog wel naar huis of is opname in een instelling een beter alternatief?’ Bij logees die uit een ziekenhuis komen is dat heel vaak ÚÚn van de belangrijke vragen.
Kenmerkend voor logeerhuizen is dat opname in principe op ieder moment van de dag mogelijk is zonder indicatie vooraf. Flexibiliteit en laagdrempeligheid zijn uitgangspunten.

Personeelsbezetting
Het personeel bestaat veelal uit bejaardenverzorgenden en gezinsverzorgenden aangevuld met verpleegkundigen en activiteitenbegeleiders. De personeelsomvang varieert. Bij een omvang van tien logees kan in de ochtend tot 13.00 uur worden volstaan met een dubbele bezetting en tot 22.00 uur met een enkele bezetting en daarna een slaapwacht. De tijdsinvestering voor co÷rdinatie ligt gemiddeld op 5 uur per week.

Financiering
Er zijn verschillende financieringsbronnen voor een logeerhuis:

  • de Intensieve Thuiszorg regeling (AWBZ);
  • door gebruik te maken van de regionale middelen in het kader van de meerjarenafspraken (de zogenaamde wachtlijstmiddelen);
  • vanuit het budget van een ziekenhuis;
  • vanuit het budget Subsidieregeling Ziekenhuisgerelateerde thuiszorg

Knelpunten
Structurele financiering van logeerhuizen is een duidelijk knelpunt. Daarnaast worden in de bestaande initiatieven niet alle kosten voor inzet van personeel en middelen volledig doorberekend. Instellingen investeren nogal eens uit het eigen budget.
Doordat er op jaarbasis veel mutaties zijn vergt dit veel tijd van het personeel. De investering per opname en ontslag is gemiddeld drie kwartier. Daarnaast spelen emotionele en praktische problemen nogal eens een rol bij de logees. Het personeel ervaart het werk als zwaar.
Voor het functioneren van een logeerhuis is een goede co÷rdinatie en continu´teit van zorg, alsmede een goede onderlinge communicatie tussen de medewerkers belangrijk. Indien met meerdere organisaties wordt gewerkt kunnen hierbij knelpunten ontstaan.

Conclusie
Het logeerhuis is een goede aanvulling op het scala van voorzieningen voor ouderen. Door zich nadrukkelijk te richten op het ontlasten van de mantelzorg, is het mogelijk ouderen langer thuis te laten wonen. De draagkracht van de omgeving is immers mede bepalend voor het wel of niet opnemen in intramurale instellingen.
Een logeerhuis kan ook als katalysator werken bij het nemen van een dergelijk besluit. De mantelzorg realiseert zich dat zij haar eigen grenzen overschreden heeft.
Binnen de opzet van logeerhuizen wordt de gerontologische visie, dat de oudere deel uitmaakt van een heel systeem van contacten en niet alleen staat, goed in praktijk gebracht.

BTSG InfoBulletin
 

ę BTSG 2017

Disclaimer